Vrij snel na de diagnose van diabetes type 1 las ik online een artikel over de nieuwste revolutionaire insulinepomp. In de meest ideale situatie heb je een pomp die uit zichzelf insuline afgeeft bij een hoge bloedglucosewaarde en glucose afgeeft bij een te lage bloedglucosewaarde. Veel mensen denken dat een insulinepomp op die manier werkt en dat daarmee alles opgelost is. Helaas is de technologie nog niet zover. Wél bestaat er tegenwoordig een soortgelijke closedlooptechnologie. Daarmee is er nog geen controle over de volledige loop, maar wel over een gedeelte daarvan. Ideaal! Toen ik een maand na de diagnose Bas van de Goor op een open dag zag met deze revolutionaire insulinepomp, zei ik al vrij snel: “Als ik ooit de overstap maak op een insulinepomp, dan wordt dat ‘m.”
Tijdens de gesprekken met mijn diabetesverpleegkundige hadden we het weleens over de overstap op een insulinepomp. “Dat komt wel een keer, daar ben ik nu echt nog niet aan toe”, kapte ik het gesprek dan vaak af. Ja, het maakt je leven misschien makkelijker, maar je hebt wel altijd iets aan je lichaam zitten. Nu is dat met mijn glucosesensor ook het geval, maar met een pomp voelt het toch net even iets beklemmender.
Ze stelde voor om het er eens wat uitgebreider over te hebben. Zo konden we samen de voor- en nadelen tegen elkaar afwegen. Toen de keuze eenmaal was gemaakt om toch over te stappen op een insulinepomp, wist ik eigenlijk ook al voor welke insulinepomp ik wilde gaan. Maar naast die ene revolutionaire pomp zijn er natuurlijk nog veel meer mogelijkheden. Hoewel ik vrij zeker was van mijn keuze, heb ik natuurlijk ook nog een aantal andere insulinepompen overwogen.
Een insulinepomp kiezen: mijn belangrijkste wensen
Een insulinepomp kiezen doe je niet zomaar. De keuze voor een insulinepomp maak je voor vier à vijf jaar. Het is niet mogelijk om zomaar even te wisselen van insulinepomp als je achteraf toch liever die andere had willen hebben. Met het oog op de toekomst heb ik een aantal wensen waar een insulinepomp voor mij aan moet voldoen.
- Ten eerste vind ik het belangrijk dat de insulinepomp van mijn keuze gekoppeld kan worden aan een continue glucosesensor. In de afgelopen jaren heb ik een vreemde vorm van hypo-unawareness opgebouwd. Daarnaast speelt mijn kinderwens (niet nu, niet morgen, maar ooit) ook een rol bij mijn behoefte aan een koppeling met een glucosesensor. Dankzij de FreeStyle Libre kom ik op dit moment al een heel eind, maar deze is helaas nog niet te koppelen aan een insulinepomp.
- Een tweede wens is dat de pomp comfortabel te dragen is en eenvoudig in gebruik is, bij voorkeur zonder infuusslangetje. Het lijkt mij niet fijn als een pomp altijd ‘aanwezig’ is.
Mijn shortlist met potentiële insulinepompen

1. OmniPod
Over de OmniPod ben ik heel erg enthousiast! Als ik niet zoveel waarde zou hechten aan een koppeling met een continue glucosesensor, was ik zeer waarschijnlijk voor de OmniPod gegaan. De kleine en lichte pod plak je op je huid en bedien je met de bijbehorende PDM. De pod is waterdicht en gaat zo’n 72 uur mee. Daarna moet de pod vervangen worden. Groot pluspunt: met de OmniPod heb je geen infuusslangetje, wat fijn is voor het draaggemak.
2. Kaleido
Toen ik een tijdje terug in aanraking kwam met het Kaleido-systeem, begon mijn hart iets sneller te kloppen. Ik houd van mooie producten en Kaleido is de mooiste insulinepomp die ik ooit gezien heb. Kaleido vindt dat het allemaal wel iets minder saai en stoffig mag en heeft daarom gekozen voor een modern design met felle kleurtjes. Voor zover ik weet, zitten ze op dit moment nog in een testfase, maar het belooft veel goeds voor de toekomst! Vooralsnog communiceert Kaleido niet met een continue glucosesensor.
3. MiniMed 640G
Met de MiniMed 640G wordt de kans op hypo’s een stuk kleiner, mits je de Enlite-glucosesensor hebt. Geen langdurige nachten met lage waardes, maar een insulinepomp die automatisch stopt met het toedienen van insuline bij een dreigende hypo. Dat lijkt me zo fijn! Het komt vast niet als een verrassing als ik vertel dat dit de revolutionaire pomp is waar ik het eerder al over had. Hij is waterdicht, heeft een hypostop bij een dreigende hypo en communiceert met de Enlite-glucosesensor. Enige nadeel: de MiniMed 640G is iets aan de grote kant.
Een insulinepomp kiezen bleek uiteindelijk toch lastiger dan gedacht. Helaas bestond er destijds niet zoiets als een insulinepomp zónder infuusslangetje, mét de mogelijkheid om een glucosesensor te koppelen en dat dan ook nog eens in een handzaam formaat. Uiteindelijk moest er toch een keuze gemaakt worden en heb ik gekozen voor de MiniMed 640G. Vooral met het oog op de toekomst voelt het als de beste keuze, ondanks het formaat en het feit dat ik daar best wel een beetje tegenop zie. Nog een paar weekjes en dan is het zover. Ik ben zó benieuwd hoe ik het allemaal ga vinden!
Hoe heb jij de keuze gemaakt voor een insulinepomp?



