Goed nieuws! Gisterenmiddag ben ik ontslagen uit het ziekenhuis en vannacht heb ik weer heerlijk in mijn eigen bed geslapen. Een klein déjà-vu momentje, want negen dagen geleden was ik ook al zo blij om thuis te zijn na een werkreis naar Kreta. Vanaf nu blijf ik lekker thuis en neem ik de tijd om te wennen aan mijn nieuwe leventje. Dit zijn tenslotte pas de eerste dagen na mijn diabetes type 1 diagnose.
Weer thuis na het ziekenhuis
Na een paar intensieve dagen in het ziekenhuis voelt het heel fijn om weer thuis te zijn. Tegelijkertijd merk ik dat alles nog een beetje onwerkelijk voelt. De afgelopen dagen stonden volledig in het teken van uitleg krijgen, meten, prikken en proberen te begrijpen wat er allemaal in mijn lichaam gebeurt.
Nu ik weer in mijn vertrouwde omgeving ben, komt alles eigenlijk pas echt binnen. De diagnose, de nieuwe routines en het besef dat mijn leven vanaf nu toch een beetje anders zal zijn.
Nieuwe spullen die vanaf nu altijd mee gaan
De afgelopen dagen heb ik enorm veel informatie gekregen en ook een hele verzameling nieuwe spulletjes. Vanaf nu zal ik altijd een bloedglucosemeter, teststrips, lancetten, insuline-prikpennen, tissues en druivensuiker bij me hebben.
Dat betekent dus ook dat ik voortaan altijd een tas bij me moet hebben waar alles in past. Goed excuus om binnenkort een nieuwe tas te kopen lijkt me zo! 😉
Voor nu moet ik nog vaste insuline-eenheden toedienen, maar in de loop van deze week zal dat waarschijnlijk op basis van koolhydraten gaan. Het klinkt misschien een beetje als abracadabra, maar ik zal binnenkort een artikel schrijven over wat diabetes precies is en wat het allemaal inhoudt.
De eerste dagen na mijn diabetes diagnose
Nu ik weer thuis ben en de tijd heb om alles te laten bezinken, merk ik dat ik soms een instortmomentje heb. Dat ik het gewoon allemaal even niet meer zie zitten. Zeker vanochtend toen ik wakker werd en me wat trillerig voelde door een lage waarde, werd het ineens heel duidelijk: dit is echt. Dit hoort nu bij mijn dagelijks leven.
Op zulke momenten ben ik boos. Op mijn eigen lichaam, op de wereld. Maar tegelijkertijd besef ik ook dat ik verder moet. Als ik boos blijf kom ik nergens. Juist nu moet ik sterk zijn, vechten en proberen om het te accepteren.
Morgenochtend ga ik weer naar het ziekenhuis voor een afspraak met de diabetesverpleegkundige en daarna ga ik naar mijn werk. Mijn leven hervatten, waar weer even alles normaal is — afgezien van een meting en een aantal insuline-eenheden tussendoor.
Diabetes en mijn zicht
Een tijdje terug schreef ik over mijn brillen- en lenzenperikelen. In oktober kreeg ik een bril met sterkte -0.5 en kon ik nog prima zien zonder bril. Tijdens de wintersport kwam ik erachter dat ik die bril toch echt nodig had. Een paar maanden later begon ik nog slechter te zien en bleek mijn sterkte veranderd te zijn naar -1.5. Daarom besloot ik een mooie bril van Ace & Tate te bestellen met de nieuwe sterkte.
Afgelopen vrijdag werd mijn nieuwe bril bezorgd en was ik helemaal blij. Wat een prachtig montuur! Diezelfde dag stond ik even op het dakterras van het ziekenhuis en kwam ik erachter dat de sterkte eigenlijk te sterk was en dat ik met mijn oude bril weer scherp kon zien. Vreemd, maar oké — prima!
Toen ik gisterenavond op bezoek was bij mijn ouders werd het nog gekker. Ik had even mijn bril afgezet en was vervolgens eventjes in shock. Alles was scherp. ALLES. Dat diabetes invloed heeft op je zicht wist ik. Als je te lang rondloopt met hoge bloedglucosewaarden kan dat resulteren in serieuze complicaties. Maar dat mijn zicht zo snel zou verbeteren bij normale bloedglucosewaarden had ik niet verwacht.
Ieder nadeel heeft dus zijn voordeel — voorlopig heb ik geen bril of lenzen meer nodig!
Het leven gaat door
Hoewel dit pas de eerste dagen na mijn diabetes diagnose zijn, weet ik ook dat ik mijn weg hierin ga vinden. De afgelopen dagen waren intens, maar ik merk nu al dat het langzaam een plek begint te krijgen.
De komende tijd zal ik hier op mijn blog meer over delen: over leven met diabetes, de dingen waar ik tegenaan loop en alles wat ik onderweg leer.
Het leven gaat door.
Fijne Koningsdag allemaal en nogmaals super bedankt voor jullie steun!
